پرواز اندیشه

چرا ؟
نویسنده : حسین ابراهیمی - ساعت ٤:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱ خرداد ۱۳٩٠
 

گاهی از خود می پرسم که چرا برخی از افراد نگاهشان به این عالم نگاهی میرا و معتقد به سرانجامی سیاه هستند ؟

از خود می پرسم که اگر من هم مرگ را پایان سیاه زندگی بشر می دانستم و معتقد به حیات پس از مرگ نبودم خیلی از چراها ، بایدها و نبایدها ، احترام و مراعاتها و خیلی چیزهای دیگر معنای حقیقی نداشتند .

اگر قرار بود که دنیای بشر با مرگ پایان پذیرفته و کسی در قبال رفتارها و کردارها و گفتارهایش پاسخگو نباشد چرا ؟

راستی چرا باید به قوانینی غیر از قانون جنگل که در آن قوی تر ضعیف تر را می درد و ضعیفتر به دنبال گریزگاه می گردد ، احترام گذاشت ؟

چرا باید به فکر گرسنگان بود و چرا نباید از هر نوع لذت حتی به قیمت نابودی جان و روح دیگران بهره مند شد ؟

پس ای کسانی که آفرینش بشر را عبث دانسته و مرگ را پایان مادی و معنوی انسان می دانید ! آیا خود می دانید که چرا ... ؟