پرواز اندیشه

ابتذال روز افزون گلشیفته فراهانی ، چرا و به چه قیمت ؟
نویسنده : حسین ابراهیمی - ساعت ۸:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱ بهمن ۱۳٩٠
 

بزرگان گفته اند که انسان به تدریج در دام شیطان می افتد و به انحراف کشیده می شود و خروج خودشیفته فراهانی از کشور باعث شد که وی به تدریج به دام فتنه گران و ضد انقلاب بیفتد.

خانواده فراهانی که سال ها در خدمت به فرهنگ و هنر ایرانی، کوشش کرده و به دنبال خودنمایی و مطرح شدن یک شبه در افکار عمومی نبوده، این پیام را به هر جوان ایرانی منتقل می کند که بدون تلاش و صبر و پیگیری نمی توان در ذهن مردم جای گرفت و پیامی را از طریق هنر و فرهنگ منتقل کرد.

 همان طور که بهزاد فراهانی و همسر وی معتقدند، خودنمایی راه مطرح شدن و بزرگ شدن نیست و اگر کسی بخواهد به قیمت خودنمایی خود، لحظه ای یا چند روزی در افکار عمومی و رسانه ها مطرح شود و توجه همه را جلب کند به سرعت از نردبان افکار عمومی سقوط می کند و دیگر نمی تواند به عنوان هنرمند، حامل پیام فرهنگ و تمدن خود باشد.

گلشیفته هیچ پیامی را نمی تواند با این گونه برهنگی و خودنمایی اعلام کند، زیرا مردم نسبت به این گونه طرح پیام واکنش شدید نشان می دهند و حامل پیام و اصل پیام را نخواهند پسندید. این روش شاید از نظر فرهنگ بخشی از هنرمندان فرانسه حامل پیام باشد یا موضوعی را بیان کند اما از نظر اکثریت مردم فرانسه نیز مذموم است چه رسد به مردم سایر نقاط جهان که با هر باوری چنین روش هایی را بر نمی تابند.

ظاهرا این عکس و فیلم کوتاه آن برای مراسم سزار ساخته شده است و ضمن این که معلوم نیست چرا کارگردان برهنگی و عریان شدن را برای پیام تبلیغی خود انتخاب کرده، این سوال مطرح است که چرا گلشیفته حاضر شده بی محابا تر از دیگران باشد و حتی از سایر بازیگران این فیلم نیز مستهجن تر حرکت کند.

این فیلم و عکس ها را ژان موندینو، عکاس فرانسوی، از شانزده بازیگر جوان گرفته که نامشان برای نامزدی بخش بهترین "بازیگر مستعد" جوایز سینمایی سزار مطرح شده است، و همچنین فیلم کوتاهی از این بازیگران منتشر شده که آنها را در حال عریان شدن نشان می دهد و با چند کلمه فرانسوی، موضوع مورد نظر کارگردان را مطرح می کنند. گلشیفته فراهانی یکی از این بازیگران است که متأسفانه از همه اینها مستهجن تر است .

اگر چه صدای گلیشفته روی صحنه حضور وی قرار دارد اما هنگام عریان شدن حرف نمی زند و همین موضوع باعث شده که صحنه حضور وی هم از نظر کلام و هم از نظر عریان شدن بی محاباتر به نظر برسد و این پیام را به بیننده می دهد که وی یک هنرمند خارجی است و به ایرانی هایی که این فیلم را می دهد حس بد و تحقیر کننده ای می دهد.

متاسفانه گلشیفته با خروج خود از کشور بلافاصله توسط  کارگردانان، سینماگران، هنرمندان، موسیقیدانان و سیاست مداران و رسانه های معاند نظام جمهوری اسلامی شکار شد و به پیشنهادهای آنها "نه" نگفت! در حالی که ویژگی یک هنرمند باسابقه وسرشناس این است که به هر کاری جواب مثبت ندهد.

حال این سوال مطرح است که هنرمندان وجوانان ما با این رفتارهای خشن و افراطی چه چیزی را می خواهند ثابت کنند چه پیامی دارند و چرا از این روش ها استفاده می کنند؟ آیا عقده پیام رسانی و مطرح شدن دارند آیا عقده در افکار عمومی قرارگرفتن دارند؟

وقتی هنرمندانی مانند بهزاد فراهانی و شقایق فراهانی با رفتار توام با احترام و ارزش خود، به هنر ایران زمین خدمت می کنند و پیام فرهنگ ایران را منتقل می کنند و سال هاست که از سوی مخاطبان و هنردوستان ایران مورد احترام هستند و به اندازه کافی تولید فرهنگی به این آب و خاک ارائه داده اند و در ذهن و کلام مردم جای دارند و خانواده ای هنری و قابل احترام را به جامعه ارائه داده اند، حال با چه توجیه و هدفی، امثال گلشیفته خود را آلت دست دشمنان و فتنه گران و مخالفان نظام و فرهنگ ایران می کنند؟

دشمنان به ظاهر شعار دلسوزی و حقوق بشر و حقوق زنان می دهند اما بلافاصله پس از جذب جوانان  و هنرمندان، آنها را به راه ابتذال و سوء استفاده سوق می دهند. حال باید پرسید چه کسانی به دنبال حقوق زنان و احترام به حقوق بشر هستند؟

کسانی که از چهره و اندام یک زن هنرمند ایرانی با سابقه برای انتقال پیام خود به جشنواره سزار استفاده می برد به فکر حقوق زن و حقوق بشر است یا کسانی مانند بهزاد فراهانی که معتقدند نباید با خودنمایی، خود را آلت دست دیگران کرد؟!

آن زمان که مسوولان جمهوری اسلامی و بزرگان فرهنگ ایرانی و اخلاق اسلامی، نسبت به سوء استفاده دشمن و فریب خوردن جوانان هشدار می دهند، عده ای گمان می کنند که شعار حقوق بشر تنها از اردوگاه آمریکا ونیویورک نشین ها و پاریس نشین ها به گوش می رسد اما وقتی زن هنرمند ایرانی را فریب می دهند و او را برای پیام یک جشنواره فرانسوی عریان می کنند تازه مشخص می شود که حقوق بشر و حقوق زن، برعکس آن چه گفته می شود ابزار تبلیغات برای جشنواره ها، همایش ها، فروش کالا و فیلم و بدنام کردن منتقدان آمریکا و سرمایه داری غرب است.

فضای برهنگی و آزادی عمل در لباس پوشیدن و حجاب و موسیقی و بیان،  تا جایی امکان پذیر است که منافع سرمایه داری غرب در خطر نیفتد وگرنه هر جا که کسی با این شیوه منتقد فرهنگ و سرمایه داری غرب باشد بلافاصله او را به انواع بی اخلاقی، یا به عقب ماندگی و تروریسم و... متهم می کنند.

پیام حرکت گلیشفته در اصل این است که در غرب آدم های جداشده از وطن را که به امید رشد یافتن از کشور خارج شده اند برای تبلیغ فرهنگ سرمایه داری غرب می خواهند نه بیشتر.

این نوع حرکت ها و پیام ها دقیقا برعکس آن چه غرب انتظار دارد عمل می کند و خانواده های مسلمان و ایرانی حالا به خوبی در می یابند که چه کسی درست می گوید و فرهنگ سرمایه داری غرب با 2600 شبکه ماهواره ای تلویزیونی و میلیون ها سایت و روزنامه به دنبال تسخیر روح و جسم انسان است تا برای منافع دولت ها و سرمایه دارها جسم و جان خود را فدا کنند.

کم نبودند کسانی همانند گلشیفته فراهانی که با امید تبدیل شدن به ستاره سینمای هالییوودی به تمام سنت های وطنی اش پشت پا زدند و همه چیز را نادیده گرفتند. اما در نهایت و زمانی که استفاده تبلیغاتی این ستاره ها به پایان می رسد کم کم نشریات مبتذل مد هم حتی به سراغ آنها نخواهند رفت و تازه تلخی غربت و مزه گس آلت دست شدن حس می شود. احساس بدی آنقدر بد که تلخی آن را حتی می شود از تکذیبیه پدر گلشیفته یعنی بهزاد فراهانی در خصوص این رفتارهای دخترش حس کرد.