پرواز اندیشه

اعتقاد به کدخدا، از آموزه های زبان انگلیسی در دانشگاه روباه پیر متولد می شود
نویسنده : حسین ابراهیمی - ساعت ٩:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٥
 

خودبزرگ بینی، امام نشناسی و دنیادوستی سه ویژگی بارز خواص بی خاصیت دوران حکومت امیرالمومنین علی علیه السلام بود که موجب سه جنگ داخلی در طی پنج سال دوران زعامت حضرت بر مسلمین شدند.

اینکه چرا مدعیان جنگ و جهاد دیروز  امروز به حقوقدانی خود، بر اساس آموزه های فکری انگل ساکسون ها افتخار کرده و مهمترین عامل پیشرفت مردم زجر کشیده هند از استثمار انگلیسی را در نابودی زبان اصیل آن ملت و تبعیت از زبان فرهنگ مهاجم می دانند ریشه در خودبزرگ بینی کاذب برخی از کوچک های تازه به دوران رسیده دارد. کوچک هایی که به درد امام نشناسی هم گرفتارند و برای بزرگنمایی روح و روان کوچک شان بازی با دم شیر را در پیش گرفته اند. خود اینگونه می اندیشند که چون وصل به شتر جمل اند گزندی بدیشان نخواهد رسید و اسدالله الغالب جرمشان را ندیده خواهد گرفت غافل از اینکه چون شتر فتنه بجنبد راهی نیست جز پی کردن آن، اگرچه در پایان بر جنازه منحوس سیف الاسلام ها باران اشک ببارد.

میل به دنیا و زندگی های آنچنانی در لباس و کسوت مسئول و مدیر جامعه، آرزوی خامی است که تنها کودکان و غافلان مسیر تعالی و قرب پروردگار را به ورطه هلاکت می کشاند. البته حضرت امیر تا آخرین حد ممکن تلاش می کند تا سرانجام اسفبار سیف الاسلام ها را تغییر دهد و با بهره گیری از نصایح مالک ها و عمارها، خواب غفلت زبیرها را به بیداری بدل کند ولی اگر عبدالله بن زبیرها و طلحه ها مانع شوند چاره ای نیست جز کوفتن بر سر فتنه و اهالی آن.

قطعا در چنین روزی کدخدا دفاعی نخواهد کرد چرا که می خواهد سیف الاسلام ها کشته شوند و اسدالله گرفتار فتنه ای جدید گردد.

بی تردید آرزوی هر مسلمان با ایمانی است که در لحظه آخر بگوید لا اله الا الله و شیطان نتواند به او القاء کند که بگوید:  Hope Great Satan